Posty dla taga: Jolanta Kozak

Czytaj post
Czytelnik, Jolanta Kozak, Jon McGregor

Jon McGregor, "Zbiornik 13"

Zupełnie nie wiem, jak omówić tę książkę bez zniszczenia tego, co w niej najważniejsze, więc może zrobimy tak: uwierzcie mi, że to bardzo dobra rzecz i warto się z nią zapoznać. Kto nie chce spoilerów, kończy czytać tutaj, a reszta może przesunąć się w dół recenzji. . . . . . . . . . No cześć. „Zbiornik 13”, wnioskując z tekstu na tyle okładki, powinien być jeszcze jedną opowieścią o zaginionej nastolatce, mozolnym śledztwie i tajemnicach mieszkańców małego miasteczka na wrzosowiskach. Żeby nie było nieporozumień – bardzo takie książki lubię, szczególnie jeżeli występuje w nich...

Czytaj post
W.A.B, Hanya Yanagihara, Jolanta Kozak

Hanya Yanagihara, "Ludzie na drzewach"

TAK, podobało mi się „Małe życie”, a „Ludzie na drzewach” podobają mi się jeszcze bardziej.

Debiut Yanagihary to powieść pisana w formie przeznaczonego do druku pamiętnika, ze względu na drobiazgowe opracowanie (przypisy z bogatą bibliografią, biogramy) noszącego wszelkie znamiona autentyczności. Autorem relacji jest Norton Perina, amerykański naukowiec, laureat Nagrody Nobla, redaktorem – jego asystent, Roland Kubodera (obie postaci są fikcyjne, chociaż historia Periny jest osnuta luźno wokół autentycznych wydarzeń związanych z naukowcem D. Carletonem Gajduskiem). Pamiętnik opowiada...

Czytaj post
W.A.B, Latarnia, Stanisław Rembek, a5, Jolanta Kozak, Tomasz Różycki, Alicja Rosenau, Heinz Heger, Ośrodek KARTA, Joanna Ostrowska, Hanya Yanagihara

Podsumowanie roku 2016

[WSZ] Książki ze zdjęcia może i nie były najlepiej napisane spośród wydanych w mijającym roku, ale dla piszącego te słowa znaczyły bardzo dużo. Dwa tomy poetyckie (ten gorzej widoczny to Różycki i jego "Litery"), epistolografia, wysokiej próby design i koncept (do tego za publiczne pieniądze), mistrzostwo przekraczające ramy gatunku, książka dokumentalno-emancypacyjna. To lektury z mijającego roku, które z przeróżnych powodów mnie poruszyły.

Szczególnie ważnym dla mnie wydarzeniem była publikacja "Mężczyzn z różowym trójkątem" - wśród milionów słów, jakie wypowiedziano i zapisano na temat...

Czytaj post
Świat Książki, Toni Morrison, Jolanta Kozak

Toni Morrison, "Skóra"

Przykro mi, że jest to pierwsza książka Toni Morrison, którą czytałam. Czuję się w tej sytuacji a) niedouczona b) niekompetentna, bo chciałabym od razu wiedzieć, jak wypada na tle, analizować powracające motywy, pisać takie rzeczy, które ładnie brzmią w recenzjach, a tu nic z tego nie będzie, trzeba iść do biblioteki i nadrobić.

„Skóra” mnie zadziwiła – nie spodziewałam się, mówiąc kolokwialnie, że prosta, krótka książka może tak dać po mordzie. Niby się to czyta łatwo, niby lekko, a potem odkładam książkę na półkę i całe liczko w siniakach, a mi trudno uwierzyć, że autorka tak zgrabnie...

Czytaj post
W.A.B, Jolanta Kozak, Ivy Compton-Burnett, Francine Prose

Ivy Compton-Burnett, "Dom i jego głowa"

Jest to książka, przy której nielicho się zdziwiłam. Neo-powieść-wiktoriańska-satyra-kanon-musisz-mieć, tyle mniej więcej zrozumiałam z oglądanej łakomym okiem zapowiedzi prasowej (nie czytam ich nigdy dokładnie, jeżeli widzę moje aktualne słowa-klucze, to biorę). Cóż może nadawać się lepiej na lekturę do łoża choroby niż taka solidna, angielska fabuła, krzepiąca niczym wino, rosół i kawał befsztyka?

Czytam sobie czytam, dwie strony dialogów, cztery, osiem, bardzo miło, ale gdzie narrator? Opis? Ekspozycja? Kartkuję. Odkrywam, iż NIE MA. „Dom i jego głowa” to właściwie tylko dialog, toczący...

Czytaj post
Wydawnictwo Literackie, Jolanta Kozak, Philip Roth

Philip Roth, "Konające zwierzę"

Na początku lektura szła mi bardzo trudno, książki po 150 stron są problematyczne: ani to długie, ani krótkie, ani znienawidzone opowiadania ani porządna powieść. To tyle w kwestii formalnej. Cała reszta bardzo korzystnie zburzyła wszelkie moje oczekiwania w temacie „romans wykładowcy ze studentką”. Czytać w zestawie z „Hańbą” Kuuuuutsieego (Coetzee, tak się to czyta w mojej głowie), zastanawiać się nad obecnym w obu książkach motywem muzyki klasycznej.