Posty dla taga: Jan Kraśko

Czytaj post
Świat Książki, Jan Kraśko, Paula Hawkins

Paula Hawkins, "Zapisane w wodzie"

Z Paulą Hawkins mam najwyraźniej podobną chemię jak z mężczyznami. „Dziewczyna z pociągu” była jak pierwsze tygodnie razem: trudno mi się było od niej odkleić, zarwałam noc, a każdemu, kto prychał, że stać mnie na więcej mówiłam, żeby wykasował mój numer z telefonu i twarz z pamięci.

„Zapisane w wodzie” to zdecydowanie faza post-endorfinowa. Dzielę się wspólną przestrzenią czasową, odczuwam czasem dreszcz i mrowienie w członkach, ale oko już jakby zimniejsze, dostrzega rozmaite niedoskonałości, a popołudniowa drzemka staje się ważniejsza niż dojście do końca. Ale nadal nie ma we mnie zgody...

Czytaj post
Jan Kraśko, Paula Hawkins, Świat Książki

Paula Hawkins, "Dziewczyna z pociągu"

Wiadomo, że w żołądku są oddzielne przegródki na słone i słodkie, dlatego po zjedzeniu michy zapiekanych ziemniaków z jogurtem czosnkowym można spokojnie nażreć się kremu orzechowego. Wiadomo też, że innym okiem patrzy się na książki mądre i książki rozrywkowe. Pierwsze mają ubogacać i telepać, drugie należy konsumować z zapałem i gorączką, w towarzystwie ww. michy i ww. kremu (oraz mocnej herbaty, która zapobiega śmierci podczas trawienia). Dlatego nie będę tu czarować, że „Dziewczyna z pociągu” porusza ważne społecznie tematy jak przemoc w rodzinie, drogie procedury in vitro czy...

Czytaj post
Jan Kraśko, Świat Książki, Tomasz More, Franciszek Bacon, Wiktor Kornatowski, Paxc, Ignacy Krasicki, William Shakespeare, Stanisław Barańczak, Piotr Kamiński, Danil Defoe, Johann Rudolf Wyss, Jonathan Swift, Maciej Słomczyński, Robert Louis Stevenson, Michał Filipczuk, Wacław Niepokólczycki, William Golding, J. G. Ballard, Bożenna Stokłosa, Alex Garland, Cdp.pl, H. G. Wells

A TY MNIE NA WYSPY SZCZĘŚLIWE ZAWIEŹ… ALBO LEPIEJ NIE

Jeżeli czytacie książkę, której bohaterowie trafiają na wyspę, nie spodziewajcie się, że spotka ich tam coś przyjemnego.

O ile zimą marzenia o ucieczce na tropikalną i możliwie bezludną plażę należą do mojego codziennego repertuaru rojeń tramwajowych, to literatura uczy, że lepiej siedzieć na własnej, swojskiej ziemi i pielęgnować ogródek. Dla pisarzy wyspa od wieków stanowi bardzo pojemną i pożyteczną figurę, na której przykładzie można łatwo pokazać relacje oparte na schemacie my-oni czy stosunek kultury dominującej do kultury peryferii. Przedstawienia zasadniczo rozpadają się na dwie...