Posty dla taga: Dwie Siostry

Czytaj post
Dwie Siostry, Rita Kaczmarska

Rita Kaczmarska, "Czarna książka"

Każdy, kto był na koloniach, pamięta hasło padające po zgaszeniu światła: a teraz opowiadamy sobie straszne historie. I zawsze ktoś wyskakiwał z opowiadaniem o czarnej, czarnej górze, na której rośnie czarny, czarny las, a w tym czarnym, czarnym lesie... Rita Kaczmarska postanawia pokazać nam nieco inne zakończenie kanonicznej horror story dla dzieci śpiących poza domem. Nie wiem, czy Jung byłby zadowolony, gdyby odkrył, co czai się w tym przypadku w mrokach (pod)świadomości, ale z drugiej strony - Jung nie żyje. Więc kogo to obchodzi. 

Czytaj post
Dwie Siostry, Justyna Czechowska, Ake Holmberg, Sven Hemmel

Ake Holmberg, Sven Hemmel, "Ture Sventon w Londynie"

Mam mgliste wspomnienie czytania jednego z tomów detektywistycznej serii Holmberga we wczesnej podstawówce, ale brak w nim konkretnych elementów. Tym niemniej, zabrałam wczoraj Ture Sventona do pociągu, żeby pomóc córce w razie komunikacyjnej nudy. Córka zajęła się rysowaniem na zachuchanych szybach, a ja otworzyłam sobie niezobowiązująco niniejszy tomik, żeby przejrzeć ilustracje i wsiąkłam zupełnie. Jaka to urocza, zabawna, elegancka książka! Detektyw, który lubi ptysie, jego stoicka sekretarka, najlepszej klasy londyńska mgła, lecząca drogi oddechowe sterane pustynnym upałem (ciekawe,...

Czytaj post
Dwie Siostry, Katharina von der Gathen, Anke Kuhl, Anna Magdziarz

Katharina von der Gathen, Anke Kuhl,"Odpowiedz mi! Dzieci pytają o intymne sprawy"

----kolejna bezwstydnie dobra książka z wydawnictwa Dwie Siostry, kto ma dość, niech nie czyta------ Nie powiem, żebym miała szczególne problemy z odpowiedziami na pytania córki dotyczące ciała i intymności: po domu chodzimy często nago, z oglądania w lustrze genitaliów nie trzeba robić tajemnicy, a kotom zdarza się biegać po pokojach z kubeczkiem menstruacyjnym (czystym! przysięgam!) jeżeli miały szczególnie udane łowy na wysokich półkach w łazience.  Zakładam jednak, że nadejdzie (wkrótce) moment, w którym Greta będzie miała dość roznegliżowanych starych, plączących się po domu, i...

Czytaj post
Dwie Siostry, Marie-Aude Murail, Empik

Empik.com - Książka na weekend - Marie-Aude Murail, "Bystrzak"

"Osiągnąwszy trzydziesty szósty rok życia stałam się osobą nieodwracalnie ponurą i zgorzkniałą. Nie śmieję się nad książkami, najwyżej prycham ironicznie, kiedy autorowi czy autorce powinie się noga na śliskim gruncie fabuły. Rzadko się wzruszam - zgodnie z diagnozą Houellebecqa odeszłam daleko od „Wichrowych Wzgórz”, nie wierzę już w wielkie namiętności i zamaszyste narracje. I nie zarywam już nocy, żeby sprawdzić, co będzie dalej. A jednak ostatnio się śmiałam i wstając o 4.30, żeby dotrzeć do Krakowa na Festiwal Conrada, wyczołgałam się z łóżka prawie bez jęku zgrozy, bo wiedziałam, że...

Czytaj post
Dwie Siostry, wywiad, Krytykapolityczna.pl, Olga Wróbel, Clémentine Beauvais

KRYTYKAPOLITYCZNA.PL - wywiad z Clémentine Beauvais, autorką książki „Pasztety, do boju”

"Ciekawe jest to, że w Wielkiej Brytanii czy w Stanach ludzie mówią: spędziłem na siłowni trzy godziny, dwie godziny biegałam. We Francji nigdy się do tego nie przyznają. Siedziałam kiedyś w restauracji z przyjaciółką i zapytałam: „Hej, a jak tam twój fitness?”. Zaczęła mnie uciszać, nie chciała o tym rozmawiać. W Wielkiej Brytanii chwaliłaby się karnetem na siłownię, we Francji wstydzi się, że nie jest naturalnie szczupła. Bo na tym właśnie polega ten „francuski szyk” – wszystko powinno dziać się naturalnie. Żadnego widocznego makijażu, żadnych wyzywających ciuchów. Wstajesz z łóżka,...

Czytaj post
Dwie Siostry, Jan Bajtlik

Jan Bajtlik, "Nić Ariadny"

Miałam zacząć od tego, że rok temu w Galerii Stefana Szydłowskiego widziałam labiryntowe rysunki Jana Bajtlika na żywo – w ołówku, niesamowicie precyzyjnie wykreślone, urzekające detalami. „Moja córka byłaby zachwycona” – wymamrotałam do kuratora (z którym chodziłam do klasy w liceum, nie myślcie, że tak sobie zwyczajnie łażę po wystawach i zaczepiam ludzi ze świata sztuki). „To dobrze, bo Dwie Siostry wydadzą to w formie książki” – odpowiedział Konstanty.  No. Tak miałam zacząć i dalej opowiadać o artystycznych wartościach „Nici Ariadny”, ale mam lepszą reklamę. Otóż bardzo lubię spać...

Czytaj post
Dwie Siostry, Krytykapolityczna.pl, Maria Parr

Krytykapolityczna.pl - W NORWEGII NIE USŁYSZYSZ JUŻ, ŻE „CHŁOPAKI NIE PŁACZĄ”

Matki pracują daleko od domu, dziećmi opiekują się ojcowie, kobieta prowadzi autobus, mężczyzna jest pielęgniarką. Literatura powinna otwierać przed nami świat, a nie go zawężać, powinna pokazywać możliwości.

Olga Wróbel: W niemal każdym materiale, jaki przeglądałam, przygotowując się do wywiadu, jest pani nazywana „nową Astrid Lindgren”. Czy to jest jeszcze komplement czy już raczej męczący schemat?

Maria Parr: Oczywiście komplement, który nadal mnie nieco zawstydza. Nie czuję, że osiągnęłam już ten pułap. Astrid Lindgren była i zawsze będzie moją ulubioną pisarką, nic się w tej sprawie nie...

Czytaj post
Dwie Siostry, Taro Miura, Anna Zalewska

Taro Miuro, "Maleńki król"

Gdybym przeczytała "Maleńkiego króla" pół roku temu, pewnie po prostu zachwyciłabym się stylem tej książki: wygląda, jakby ktoś wrzucił do obdarzonego wyjątkowo wyrafinowanym gustem blendera garść karcianych figur, stare sztychy i geometryczne, drewniane klocki (okej, nie wiem, czy Taro Miura byłby zadowolony z nazwania go blenderem, ale już mi się tak napisało). Maleńki król prowadzi raczej niefortunną egzystencję w ogromnym zamku - a to spadnie ze zbyt okazałego rumaka, a to przytopi się w głębokiej wannie. A potem poznaje Wielką Księżniczkę i życie zaczyna układać się trochę lepiej.

No...

Czytaj post
Dwie Siostry, Tomasz Pindel, Gustavo Rosemffet

Gustavo Rosemffet, "Mallko i Tata"

Z jednej strony jest to piękna książka, pod względem formy i treści. Szkicownik, pamiętnik, ilustracje, kolaże, komiksy, wywiady z rodziną i przyjaciółmi. Szczera opowieść człowieka, który najpierw nie potrafi zaakceptować dziecka z zespołem Downa, ale powoli uczy się go kochać, patrząc na innych – żonę, starszego syna – dla których miłość do słodkiego bobasa z lekko skośnymi oczami nie jest wyzwaniem, jest czymś absolutnie naturalnym.

Z drugiej strony byt określa mi świadomość, przepraszam, nic na to nie poradzę. Nie mam pretensji do Gustiego, który albo nie musi mierzyć się z problemami,...