Posty w kategorii recenzja

Czytaj post
Tadam, Piotr Dobry

Piotr Dobry, "Była sobie dziewczynka"

Kolejna książka dziewczynkowa, tym razem w wykonaniu polskich autorów. Piotr Dobry i Łukasz Majewski przedstawiają losy dziewczynek z rozmaitych epok i kultur – od prehistorii do współczesności, od Chin po Europę i Amerykę Południową. Każdej dziewczynce poświęcona jest jedna strona, zaczynająca się od tytułowej frazy: była sobie dziewczynka. Ze stroną koresponduje ilustracja. I tak to sobie płynie.

Na plus: autorzy nie unikają tematów intymnych (tak, tak, miesiączka to nie jest coś, o czym się łatwo rozmawia, że przypomnę słynną okładkę Wysokich Obcasów) czy trudnych (obrzezanie). Nie jestem...

Czytaj post
Dwie Siostry, Jan Bajtlik

Jan Bajtlik, "Nić Ariadny"

Miałam zacząć od tego, że rok temu w Galerii Stefana Szydłowskiego widziałam labiryntowe rysunki Jana Bajtlika na żywo – w ołówku, niesamowicie precyzyjnie wykreślone, urzekające detalami. „Moja córka byłaby zachwycona” – wymamrotałam do kuratora (z którym chodziłam do klasy w liceum, nie myślcie, że tak sobie zwyczajnie łażę po wystawach i zaczepiam ludzi ze świata sztuki). „To dobrze, bo Dwie Siostry wydadzą to w formie książki” – odpowiedział Konstanty.  No. Tak miałam zacząć i dalej opowiadać o artystycznych wartościach „Nici Ariadny”, ale mam lepszą reklamę. Otóż bardzo lubię spać...

Czytaj post
Jakub Jankowski, Timof Comics, Alvaro Ortiz

Alvaro Ortiz, "Murderabilia"

Jeśli chcecie poczytać komiks (chcecie, mówię wam) o kotach, które zjadły trupa właściciela, a następnie zostały sprzedane jako żywy artefakt do kolekcji szalonego zbieracza pamiątek po morderstwach, to „Murderabilia” Alvaro Ortiza właśnie odpowiadają waszym konsumenckim zapotrzebowaniom. Poza tym jest to opowieść o autostopowiczu, romansie, lokalnym hotelu, miejscowym barze, namiętnościach, emocjach, stereotypach, morderstwach, szaleństwach… a to wszystko na zaledwie 110 stronach przepięknie narysowanego i kapitalnie pokolorowanego komiksu. Trzeba dodać, że prawdopodobieństwo...

Czytaj post
Agora, Dariusz Kortko, Marcin Pietraszewski

Dariusz Kortko, Marcin Pietraszewski, "Cena nieważkości"

Książki o bohaterach masowej wyobraźni zawsze budzą mój opór, bo z jednej strony można po pysku oberwać pomnikiem ze spiżu, a czasem nadmierną dekonstrukcją, rozwalającą dziecięcy mit. Szczęśliwie postać Hermaszewskiego mnie w ogóle nie interesowała i wobec książki Kortko i Pietraszewskiego nie miałem szczególnych oczekiwań poza dostarczeniem mi przyjemnej rozrywki lekturowej na dobranoc. I to dostałem.  Opowieść o programie podboju kosmosu, Gwiezdnym Miasteczku, trochę rzeczywistości radzieckiej i polskiej, trochę bon-motów w typie „absurdy PRL”. Taka rozrywka biograficzna, sprawnie...

Czytaj post
Papierowy Księżyc, Becky Albertalli, Donata Olejnik

Becky Albertalli, "Twój Simon. Simon oraz inni homo sapiens"

Published by Olga Wróbel · 4 hrs · 

Obyczajówka dla młodzieży: Simon ma szesnaście lat i jest zdecydowanym, chociaż niewyoutowanym gejem. Od pewnego czasu prowadzi ekscytującą korespondencję mailową z chłopakiem ze swojego liceum, ukrywającym się pod pseudonimem Blue. Niestety, Simon nie pamięta o tym, żeby wylogować się z bibliotecznego komputera, więc maile kopiuje sympatyczny skądinąd Martin. Jeżeli Simon chce utrzymać korespondencyjny romans (i swoją orientację) w tajemnicy, musi pomagać Martinowi w zdobyciu uczuć Abby. Abby nie może się dowiedzieć, że najlepszy kumpel próbuje swatać ją...

Czytaj post
WAB, Izabela Komendełowicz

Izabela Komendełowicz, "Ginekolodzy. Tajemnice gabinetów"

Ta książka ma dwie olbrzymie wady. Po pierwsze, jest niechlujnie napisana i zredagowana. Po drugie, daleko jej do obiektywności. Trochę się ugotowałam, ale po kolei. Chociaż nagłówek zapowiada dumnie, że poznamy „Samo życie z perspektywy lekarzy i pacjentek”, głosu pacjentek nie usłyszymy. Komendołowicz rozmawia tylko z ginekologami i ginekolożkami. Rozumiem, tak zdecydowała. Kto w takim razie napisał jej tę mylącą zapowiedź? Istnieje też szansa, że za wkład zwykłych kobiet w tę książkę mam uznać trzy czy cztery pisane kursywą anonimowe historie, opatrzone podtytułem „Z życia wzięte”,...

Czytaj post
Wojciech Bonowicz, a5

Wojciech Bonowicz, "Druga ręka"

"Kiedy poetom wręcza się nagrody nie wiadomo / czy nie zaczną krzyczeć czy w ogóle coś powiedzą / może jedynie wzruszą ramionami" pisze w "Pieśni o wpół do czwartej" Wojciech Bonowicz, jeden z finalistów nagrody Nike. I to jest jeden z ładniejszych fragmentów "Drugiej ręki", tomu o poecie i poezji, który niezbyt mi się spodobał, choć zawiera wiele chwytliwego dobra poetyckiego. Ktoś zaś powinien napisać prace magisterską zatytułowaną "obraz kobiet w poezji Bonowicza". Czytałbym.  Już wieczorem ogłoszenie werdyktu jury, czekamy!

Czytaj post
Wydawnictwo Literackie, Ewa Lipska

Ewa Lipska, "Pamięć operacyjna"

Już jutro wieczorem dowiemy się do kogo powędruje najważniejsza polska nagroda literacka, Nike.

Największe szanse wydaje mi sie, że ma Anna Bikont, bo "Sendlerowa. W ukryciu" to biografia, jakiej nie było - odważna i odkrywcza. Choć inne wybory też mnie nie zaskoczą.

Jednocześnie największym odkryciem z listy finalistów i finalistek - o ile tak wobec Lipskiej można napisać - jest jej tom "Pamięć operacyjna".

W bardzo zwięzłych, odrobinę aforycznych lirykach Lipska opowiada o zmaganiach z historią, nasza towarzyszką, która codziennie pisana może być od nowa. Są to wiersze pozornie przejrzyste,...

Czytaj post
Czarne, Remigiusz Ryziński

Remigiusz Ryziński, "Dziwniejsza historia"

„Dziwniejsza historia” to jedna z najgorszych książek, jakie czytałem w serii „reportaże” wydawnictwa Czarne. Tak od strony konstrukcji, narracji jak i błędów czysto merytorycznych. [UWAGA – ARGUMENTY] Już poprzednia książka Remigiusza Ryzińskiego, „Foucault w Warszawie” była przegadaną opowieścią zbudowaną na bardzo wątłym materiale i ledwie kilku świadkach (recenzję znajdziecie na Kurzojady.pl). Brak materiału zastąpił autor wyliczankami z przypuszczeń, pustosłowiem i chwytami czysto technicznymi, parapoetyckim wersowaniem, które – co chyba ciekawe – w nowej książce zostało zredukowane...

Czytaj post
Znak, Janusz Ochab, Bill Bass, Jon Jefferson

Bill Bass, Jon Jefferson, "Trupia farma"

Czytałam tę książkę w wakacje, wiedziona nieukojoną tęsknotą za beztroskimi wieczorami młodości, spędzonymi na oglądaniu „Nocy zbrodni” na Discovery Channel. Pochwaliłam się szwagrowi Łazowskiemu, z którym dzielę pasję do gatunku true cirme, szwagier Łazowski zapytał, jak znoszę manierę autora, traktującego tę książkę jako okazję do opowiadania o sobie, sobie, sobie i czasem o jakiejś zbrodni. No i tak rzeczywiście jest. Bill Bass z upodobaniem pisze: „byłem jedynym specjalistą w tej dziedzinie”, „wezwali oczywiście mnie, bo byłem najlepszy”, „wszyscy czekali na mnie”, „studenci chcieli...