Posty w kategorii kurzojady rozmawiają

Czytaj post
Czarne, Stanisław Łubieński, Instytut Książki

Instyutksiazki.pl - Stanisław Łubieński: Słabo sobie radzę z literaturą, która stawia opór

Czyli kiedy czytasz, to ze względów praktycznych, nie z eskapistycznej potrzeby, żeby się odciąć od tzw. codzienności?

Eskapistyczną potrzebę rozwiązuję tym, że wsiadam w autobus, jadę nad Wisłę i chodzę tam przez pięć godzin, a potem mogę tylko spać, bo jestem tak zmęczony. Widzę, że jak nie czytam, to tępieję, tracę ostrość formułowania myśli, jakąś precyzję słowa. Nie wiem, czy są tacy samorodni pisarze, co żywią się tylko swoją literaturą, dobrze jest jednak popatrzeć, jak inni kombinują ze słowami. W sumie najwięcej czytam tygodników i artykułów naukowych z internetu.

W cyklu Nocny Stolik moja rozmowa ze Stanisławem Łubieńskim.

Czytaj post
Krytykapolityczna.pl, Pauza, Edouard Louis

KRYTYKAPOLITYCZNA.PL - Edouard Louis

Nagle coś przeskoczyło mi w głowie, odkryłem zasłonięty wcześniej fragment własnej historii. Trochę jak w Harrym Potterze: uwierzyłem, że ojciec i matka to moja prawdziwa rodzina, gdy tymczasem jestem dzieckiem Pedro Almodovara i Simone de Beauvoir. Bez tych ludzi, bez ruchów politycznych jak nowojorski Stonewall, bez ruchów feministycznych i równościowych, nie byłbym w stanie istnieć. Oni uczynili mnie możliwym. ---- Nie przeprowadziłam nigdy ciekawszej rozmowy niż ta. Edouard Louis, autor "Historii przemocy", czytajcie!

Czytaj post
Czarne, Małgorzata Diederen-Woźniak, J.S. Margot

KRYTYKAPOLITYCZNA.PL - J. S. Margot, "Mazel tow"

Męczyło mnie sumienie. Wiedziałam, że jeżeli powiem im, że piszę książkę, będą próbowali przekonać mnie, żebym jej nie publikowała, szczególnie rodzice. I pewnie by im się udało – tym bardziej, że po prostu ich lubię. To nie było dla nich łatwe. Ja byłam w ich życiu przez pewien czas, prawie trzydzieści lat temu, oni nadal tam są, żyją w tym świecie. I nagle wszyscy zaczynają mówić o Schneiderach – to oczywiście zmienione nazwisko, więc pojawiają się pytania: o kim jest ta książka? I ludzie się domyślają, pozmieniałam szczegóły, ale nie trzeba być mistrzem dedukcji, żeby odgadnąć ich tożsamość.

Czytaj post
wywiad, Insignis, Krytykapolityczna.pl, Will McCallum

Kurzojady rozmawiają - Will McCallum

Olga Wróbel: W brytyjskim oddziale Greenpeace’u kierujesz działaniami na rzecz ochrony oceanów, dlatego spodziewam się, że twoja odpowiedź będzie koncentrowała się wokół nich, ale… Jakie jest dziś najpoważniejsze wyzwanie dla ekologów?

Will McCallum: Zmiany klimatyczne. Z badań naukowych wynika bardzo jasno – jeżeli ich nie powstrzymamy, inne działania nie mają zbyt wiele sensu. Natomiast oceany chronią nas przed natychmiastowym odczuwaniem tych zmian, są swoistym buforem. Dlatego utrzymanie ich w równowadze i dobrostanie jest bardzo istotnie. Im lepiej działają ekosystemy oceanów, tym...

Czytaj post
Znak, patronaty, Malwina Pająk

"W WARSZAWIE ŁATWO ODPŁYNĄĆ" - wywiad z Malwiną Pająk

[WSZ] Skąd jesteś?

[MALWINA PAJĄK] Z Kielc.

Jak długo w Warszawie?

Prawie osiem lat.

Przyjechałaś tu, ponieważ…?

Praca. Zajęłam się public relations, ale tak naprawdę chciałam być dziennikarką. I to się udało, chociaż nigdy nie pracowałam w redakcji, zawsze byłam freelancerką. W ogóle to najpierw były studia w Lublinie, z których uciekłam po pierwszym roku, przeniosłam się do Wrocławia. Nie miałam parcia na Warszawę, choć wszyscy powtarzali, że skoro chcę pracować jako dziennikarka, powinnam zamieszkać w stolicy. Warszawa wydawała mi się głośna, pełna sprzeczności, chaotyczna. Miałam wrażenie,...

Czytaj post
Marginesy, wywiad, Krytykapolityczna.pl, Joanna Kuciel Frydryszak

KRYTYKAPOLITYCZNA.PL - Joanna Kuciel-Frydryszak, "14 godzin harówy to pestka"

OW: Służące nie miały dążeń emancypacyjnych, ale z Twojej książki jasno wynika, że nie miały czasu, żeby je w sobie rozbudzać, bo harowały od świtu do późnej nocy. JKF: Przede wszystkim nie miały finansowych możliwości. Ale też były maszynami, które od rana do nocy musiały realizować kaprysy swoich chlebodawców. Kiedy się zatrudniały, na ogół nie wiedziały, jakie czynności będą musiały wykonywać.W książce pokazuję przykładowe plany dnia układane przez panie dla służących. Do momentu, kiedy je odkryłam, nie zdawałam sobie sprawy, że służące były aż tak obciążane pracą. Te plany są...

Czytaj post
Convivo, Anna Matysiak

Kurzojady rozmawiają - Anna Matysiak

Anna Matysiak jest wydawczynią (Convivo) i poetką, o której tomie “Tyle nieznanych ryb” pisałem dzisiaj rano. Umówiliśmy się na rozmowę. Telefon umówił się sam ze sobą, że da nam tylko 10 minut i dwukrotnie ten numer powtórzył. Zatem posłuszni dyktaturze Androida oddajemy Wam nasze 10 minut. Zachęcam, bo warto. Jak zawsze.

Czytaj post
Marginesy, Joanna Ostrowska, Krytykapolityczna.pl

KRYTYKAPOLITYCZNA.PL - Joanna Ostrowska, "UPOMINAM SIĘ O ZAPOMNIANE OFIARY NAZIZMU"

OW: Dla mnie najbardziej szokujące są fragmenty, w których cytujesz obozowe wspomnienia i pokazujesz, jak silnemu ostracyzmowi poddawano twoje bohaterki. Zofia Kossak-Szczucka i Seweryna Szmaglewska wyrażają się o przymusowych pracownicach seksualnych pogardliwie. Pojawiają się dwa tropy: stwierdzenie, że nie ma ich co żałować, bo poszły na łatwiznę, przyjmując ofertę pracy od zarządzających obozem – albo informacja, że przed wojną też zajmowały się prostytucją, więc w zasadzie są w swoim żywiole.

JO: Pamięć zbiorowa była konstruowana i betonowana po wojnie i wszyscy jej strażnicy wymagali...