Posty o gatunku literackim: komiks

Czytaj post
Kultura Gniewu, Wojtek Wawszczyk

Wojtek Wawszczyk, "Pan Żarówka"

Rozbudowana, epickich rozmiarów metafora, w której udanie połączono polski smutek średniego kapitalizmu i surrealistyczną przypowieść o samotności. “Pan Żarówka” to opowieść o chłopcu, który ma tylko trzy druciki, ojca-naleśnika, matkę też walniętą, a szkołę, jak to szkołę - silniejszy zawsze zje ci śniadanie. Nie mogę się zdecydować w ocenie tego komiksu - z jednej strony Wojtek Wawszczyk zrobił coś wielkiego w skali i opowiedział naprawdę mądrą, wzruszającą i wciągającą opowieść, do tego z użyciem różnorodnych metod wizualnych i zabaw komiksową formą, z drugiej jest to bardzo proste w...

Czytaj post
Berenika Kołomycka, Polskie Stowarzyszenie Komiksowe

Berenika Kołomycka, "Dwa małe wilczki"

Jest to raczej niszowa publikacja – kilkunastostronicową książeczkę wydaną przez PSK (Polskie Stowarzyszenie Komiksowe) można było otrzymać za darmo na tegorocznej Komiksowej Warszawie. Niszowość nie jest jednak powodem, dla którego miałabym nie przyczepić się do treści, prezentowanych w „Dwóch małych wilczkach”. Uwaga, relacjonuję.

Jest sobie Gryzek, mały, chudy wilk w okularach, któremu w szkole dokucza wielki, silny Bubek. Siostra Zuzia mówi mu wprawdzie, że nie ma się czym przejmować, ale Bubek jest naprawdę okropny: podczas zajęć z gotowania, kiedy nauczyciel na chwilę wychodzi, zabiera...

Czytaj post
Kultura Gniewu, Katherine Ferrier, Florian Ferrier, Aleksandra Jaszak

Katherine Ferrier, Florian Ferrier, "Hotel Dziwny - 2 - Śpiew Skrzekowyjca"

Jest wieczór, stoję w tzw. małym pokoiku u babci, w Mińsku Mazowieckim, rodzice i dziadkowie coś tam sobie robią w kuchni, pewnie kiszą ogórki. Trzymam w rękach komiks z Tytusem, któremu zgubiła się litera z koszulki i nagle dociera do mnie, że rozumiem, co jest napisane w dymkach. Litery wreszcie nie są oderwanymi od siebie dźwiękami, układają się w słowa. Umiem czytać! Jestem niezależna od taty i mamy, teraz mogę wchłaniać co chcę, kiedy chcę i ile chcę.

Mam nadzieję, że moja córka tak samo zapamięta poprzedni czwartek, kiedy to przyszła do mnie z Hotelem Dziwnym w tych chudych rękach,...

Czytaj post
Marisa Acocello Marchetto

Marisa Acocello Marchetto, "Cancer Vixen"

„Cancer Vixen” amerykańskiej rysowniczki włoskiego pochodzenia, Marisy Acocello Marchetto, to dwieście pięćdziesiąt stron czytelniczego wyzwania. Powiedzmy sobie szczerze: straszliwie mnie ten komiks drażnił, a jednak przyssałam się do niego i nie mogłam przestać czytać .  Marisa jest chudą, wystylizowaną nowojorską singielką z bardzo wysokiej półki. Pracuje jako cartoonistka dla najlepszych magazynów, zna wszystkich i wszyscy znają ją, bywa na najlepszych przyjęciach, ma dziesiątki par butów etc., możecie sobie resztę dośpiewać, seks w wielkim mieście. Trochę nie układa jej się w...

Czytaj post
Timof Comics, Kamila Kowerska, Katie Green

Katie Green, „Lżejsza od swojego cienia”

Myślałam, że wyrosłam już z opasłych powieści graficznych, ale „Lżejsza od swojego cienia” wyprowadziła mnie z błędu. Na ponad pięciuset stronach Katie Green opisuje zmagania z anoreksją i zaburzeniami odżywiania, będącymi pochodną zaburzonego obrazu siebie, swoich możliwości, obsesyjnego dążenia do bycia idealną córką, uczennicą, studentką, młodą kobietą. Katie jest dziecinna i nie bardzo chce dorosnąć – a rodzina niemalże od niechcenia utrzymuje ją w przekonaniu, że jeszcze nie czas. Kiedy Katie wykrzykuje na podwórku słowo „seks” w ramach żartów z koleżanką, spotyka się z ostrą reakcją...

Czytaj post
Brecht Evens, Timof Comics, Agnieszka Bienias

Brecht Evens, "Pantera"

Raportuję, że przeczytałem “Panterę” Brechta Evensa w tłumaczeniu Agnieszki Bienias i mnie ta lektura wykończyła psychicznie. Gdy wyskoczy ci z kredensu pantera, a ty jesteś Katarzynką, co nie ma mamusi i nie do końca dogadujesz się z tatą, to uważaj - świat wyobraźni jest wspaniały, ale bywa przerażająco smutny. Niezwykła przypowieść o tym, że życie w świecie, który zawsze dostosowuje się do naszych oczekiwań, jest złudne i niebezpieczne.

Mistrzowsko narysowany, fantastyczny kolorystycznie niezwykły album, bardzo nie dla dzieci. Komiksowy thriller, porażający swoją siłą i ceną. Możecie...

Czytaj post
Egmont, Waldemar Andrzejewski, kurzojady_insta

Instagram #430

Nakładem Egmontu ukazał się album Waldemara Andrzejewskiego, "Wehikuł czasu i inne opowieści". Miałem przyjemność być jednym z inicjatorów jej wydania i bardzo się cieszę, że jest już w fizycznej formie na moim biurku. Andrzejewski to twórca, ktorego możecie kojarzyć z ilustracji do "Króla Maciusia Pierwszego", ale niekoniecznie ze skromnego komiksowego 'ouevre'. Niesłusznie. Choć jest to tworczość mocno kopiująca zachodnie wzorce, to jednal wyjątkowa pod względem plastycznym i należy przywrócić Andrzejewskiemu należne mu miejsce. W albumie znajdziecie komiksy, które nigdy nie były...

Czytaj post
Egmont, Anna Tatarska, G. Willow Wilson, Humberto Ramos, Elmo Bondoc, Takeshi Miyazawa, Mark Waid

Ms Marvel - 3 - Zdruzgotana

Bardzo krótko - w trzecim tomie Ms Marvel się zakochuje i nie wychodzi jej to na dobre. Dalej jest dużo o szacunku do przekonań rodziców (muzułmanie lekko konserwatywni), o wolności wyboru (i błędu) i trochę o dojrzewaniu, ale dużo słabiej to wypada niż tomy poprzednie. Jednak dalej uważam, że jak chcecie dzieciakom kupić superbohaterską serię z Marvela, która nie jest zidiociała, to jest to idealny wybór.

Czytaj post
David B., Kultura Gniewu, Krzysztof Umiński

DAVID B., "HASIB I KRÓLOWA WĘŻY"

Nie ma rysownika, który robiłby na mnie większe wrażenie niż David B. Od czasów „Rycerzy świętego Wita” (których czytałam jeszcze jako „Epileptic”) jestem pod nieustającym czarem jego ornamentyki i kiedy tylko zdarza mi się coś rysować, staram się maksymalnie nakraść z tego stylu. „Hasib i królowa węży” to kolejne arcydzieło, które miesza mi w zmysłach: wystarczy, że otworzę książkę na piątej stronie: jest tam sułtan, któremu Szeherezada opowiada osiemdziesiątą drugą baśń. I ten sułtan ma tak pięknie narysowane włosy na przedramionach i łydkach, że aż… No dobra, może tutaj się zatrzymam.

Kom...

Czytaj post
Centrala, Rachel Karafistan, Kamil Macejko

Kamil Macejko, Rachel Karafistan, "Moi rodzice nie są tak naprawdę moi"

Dzisiaj będzie o komiksie! Już widzę jak się cieszycie, jak nam fejs tnie zasięgi a wasze lajki wędrują na inne fanpejdże. Niestety pisanie o komiksach na Kurzojadach kończy się bolesną wyrwą w statystykach, dlatego apeluję - pomocy! Szerujcie, dajcie lajka i napiszcie czy pamiętacie z dzieciństwa magiczne słowa lub zachowania, które wypowiadaliście/wypowiadałyście lub były przez was czynione.

Mam z dzieciństwa wspomnienia bardzo wybiórcze, zdaniem mojej adopcyjnej nie powinienem pamiętać niektórych rzeczy, ale pamiętam jakby to było wczoraj, jak stałem na małym, czteronożnym stołeczku i...