Czytaj post
Klementyna Sołonowicz-Olbrychska, Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza

Klementyna Sołonowicz-Olbrychska, "Zielona dziewczyna"

Książka wyborowana zupełnie przypadkiem z bibliotecznej półki, dopiero Wikipedia mówi mi, że autorka jest matką Daniela Olbrychskiego. Jednak wolę uważać, że to pisarstwo jest jej głównym osiągnięciem.

„Zielona dziewczyna” to zgrabna opowieść szesnastoletniej Joanny, której mama, zapracowana lekarka, wraca do domu z nowym mężem, czyli nowym tatą – i trzeba sobie jakoś z tym faktem poradzić. Młodszy brat Joanny przyjmuje zmianę z entuzjazmem, dziewczyna jest mniej uradowana. Ostatecznie pierwsza poważna miłość kiełzna niepokorną pannę i każe spojrzeć jej na własne histerie z dojrzałym...

Czytaj post
Virginie Despentes, Otwarte, Jacek Giszczak

Virginie Despentes, "Vernon Subutex t. 1"

Symptomatyczny problem. Przeczytałam „Vernona Subutexa” zachęcona przez uprzejmą panią z Wydawnictwa Otwartego (a nie odpychające zapowiedzi wieszczące Houellebecqua w spódnicy). Było to ze dwa miesiące temu – bardzo mi się podobało, tu prychnęłam, tam wynotowałam koślawie cytat do przemyślenia (lub prychania w późniejszym terminie), głównie z puli dotyczącej budowania internetowej popularności i zbierania flejmowego plonu. Zanotowałam z zadowoleniem sporą frekwencję niebanalnych postaci kobiecych.

Ale dziś, szczerze mówiąc, nie potrafię przywołać już szczególnie mocnych wrażeń związanych z...

Czytaj post
Muza, Sylwia Zientek

Sylwia Zientek, "Podróż w stronę czerwieni"

Ku mojej radości tej wiosny ukazało się sporo powieści autorstwa kobiet. Dziś recenzja pierwszej, w kolejce czekają Samson, Masada, Parys (i pewnie inne, których pusta głowa w tej chwili niepomna).

Pierwszy plus: okładka Marty Frej. Nie podobały mi się jej projekty dla wabowskich wznowień Houellebecqa, ale ta grafika jest atrakcyjna i ściąga wzrok. Drugi plus: Maria Komornicka a.k.a. Piotr Odmieniec Włast – jak słusznie zauważa autorka, ikona feministek i kultoroznawczyń. Czyli podwójnie moja, dziękuję, jej nazwisko w zapowiedziach wystarczyło, żebym zainteresowała się powieścią Zientek.

W...

Czytaj post
Maria Apoleika, Albatros, Tomasz Bułhak

Tomasz Bułhak, "Tata w budowie. Felietony o tym, jak być ojcem i zwariować (ze szczęścia)"

W tej książce zadziwiła mnie przede wszystkim jej bezbarwność. „Tata w budowie” to zbiór anegdot z życia ojca dobiegającej w zakończeniu drugich urodzin Zu. Wszystko razem – dość przewidywalne i absolutnie poprawne: pierwsza kąpiel, bezsenne noce, bałagan w domu, sponiewierany dziecięcymi łapami pies. Chwile niepewności, stopniowe budowanie więzi i narastająca miłość. Za to ostatnie gotowa jestem przyznać Tomaszowi Bułhakowi ostrożnego plusa – nie ma obezwładniającego uczucia pojawiającego się na widok noworodka, jest powolne poznawanie własnej potomkini. Z drugiej strony pisze to ojciec i...

Czytaj post
Czarna Owca, Joanna Golik-Skitał, Caitlin Moran

Caitlin Moran, "Dziewczyna, którą nigdy nie byłam"

W olbrzymim skrócie: nastoletnia Johanna pochodzi z biednej, wielodzietnej, robotniczej rodziny, jest gruba i niezbyt popularna. Postanawia wyrwać się z prowincjonalnego Wolverhampton. W tym celu wymyśla się na nowo – powitajcie Dolly Wilde, dziennikarkę muzyczną w cylindrze i podartych pończochach. Johanna wytrwale pisze recenzje, dostaje pracę we wpływowym magazynie. Jej nowe życie to Londyn, gwiazdy rocka, alkohol i seks.

Książka Moran idealnie wpisuje się w ostatnie dyskusje wokół ustawy antyaborcyjnej i związanej z nią, wmuszanej polskim kobietom wizji seksualności, w której idziemy do...

Czytaj post
Dwie Siostry, Jadwiga Jędryas, Tucker Nichols, Jon Nichols

Jon Nichols, Tucker Nichols, "Szczęka Alfreda"

Czy wy też nie potraficie niczego wyrzucić i macie w domu: stary aparat nazębny, gumkę od pęczka szparagów (nie mylić z gumką od brokułu), proszek z zupki chińskiej, konika polnego, sikorkę, jazgoczące pieski i ich ukruszone na kamieniach kły, portret Lincolna czytającego książę, szczo (czyli kawałek szczo-teczki), skorupkę od jajka i stare zatyczki do uszu? Ja nie mam takich problemów, jestem nałogową wyrzucaczką. Jeżeli córka nie może czegoś znaleźć, przybiega do mnie i woła z rozpaczą: „Mamo, ty mi to wyrzuciłaś!” (nieprawda). Ale Alfred lubi gromadzić rzeczy. I w tej obfitości przepada pewnego dnia jego sztuczna szczęka...

Czytaj post
Siedmioróg, Nasza Księgarnia, Zofia Chądzyńska

Zofia Chądzyńska, "Wstęga pawilonu"

Anna jąka się i jest to dla niej straszliwy problem. Rodzina udaje z uporem, że problemu nie ma. Problem narasta – komentarz kolego z klasy przelewa czarę goryczy, nastolatka postanawia w tajemnicy rzucić szkołę (siedząc w pustym mieszkaniu wyobraża sobie, że jest ukrywającą się Żydówką). Na pomoc rusza zaprzyjaźniona lekarka (nazywa niewymowne i załatwia Annie spotkanie z logopedką) oraz, nieświadomie, sąsiadka, która zabiera Annę na wizytę w ośrodku dla sparaliżowanych, gdzie do zdrowia dochodzi jej syn. Ogrom ludzkiego cierpienia pozwala zobaczyć własne problemy we właściwej...

Czytaj post
Czwarta Strona, Natalia Pecyna, Anton Marklund

Anton Marklund, "Przyjaciele zwierząt'

Kupiłam tę książkę z powodu okładki (drzewa są chropowate w dotyku!). Ku mojemu zdumieniu nie zawiera jednak traktatu o wegetarianizmie. Bohaterem jest Johannes, nastoletni autyk, w szerokim kadrze mieści się też jego rodzina, szkolni koledzy, nauczyciele i społeczność małego miasteczka na północy Szwecji. Czy coś to nam przypomina? Owszem, Śpika, bohatera ostatniej książki Zośki Papużanki. Nie piję w stronę żadnych plagiatów, broń boże, ciekawie jest tylko spojrzeć na dwie bliskie realizacje podobnego tematu. Papużanka jest dygresyjna i czasami jej to szkodzi (o czym wspominałam już w...

Czytaj post
Marcin Podolec, Kultura Gniewu, Marcin Węcławek, Karrot Kommando

Marcin Podolec, Marcin Węcławek, "Dym"

Ta książka rozpada mi się na oczekiwane-wyobrażone i zastane. Otóż wyobrażałam sobie, że wywiad rzeka, szczególnie sporządzony w tak nietypowej i wymagającej ogromnego nakładu pracy formie, powinien zwalić mnie z nóg zawartością i wagą wyznań wylewającego je z siebie artysty. Tymczasem Pablopavo Paweł Sołtys wypada w prowadzonej przez Marcina Węcławka rozmowie... skromnie. Opowiada o dzieciństwie, fascynacjach, początkach na muzycznej scenie, emocjonalnym i artystycznym dojrzewaniu, trochę o historii poszczególnych utworów. Zdecydowanie największą energię mają fragmenty o wspólnym graniu,...