Czytaj post
Fabryka Słów, Jarosław Grzędowicz

Jarosław Grzędowicz, "Hel-3"

Grzędowicz to jeden z najważniejszych polskich pisarzy fantasy, jego czterotomowy “Pan Lodowego Ogrodu” zebrał dobre recenzje i zgromadził wokół autora rzesze fanów i fanek, których pozazdrościć może większość twórców i twórczyń dlatego oczekiwania wobec "Helu-3" miałem całkiem spore. I w pewnym sensie się nie zawiodłem.

Akcja powieści, która ukazuje się siedem lat po ostatnim dziele Grzędowicza, rozgrywa się pod koniec szóstego dziesięciolecia XXI wieku. Podejrzewam, że jak dożyję będzie to chyba moment mojego przejścia na emeryturę, dlatego jako zapobiegliwy i dbający o swoją przyszłość...

Czytaj post
Biuro Literackie, Jakub Głuszak, Aleksandra Kamińska, Adrienne Rich

Adrienne Rich, "21 wierszy miłosnych"

[WCHŁONIĘTO]

XIV

To, jak widziałaś pilota,  potwierdziło, że dobrze widzę ciebie, powiedziałaś: Ciągle kieruje prosto w fale, specjalnie -  kiedy kucałyśmy w otartym luku,  wymiotując do plastikowych torebek  przez trzy godziny między St. Pierre a Miquelon.  Nigdy nie czułam z tobą większej bliskości. W kabinie, gdzie pary w podróży poślubnej  kuliły się sobie w ramionach,  położyłam rękę na twoim udzie,  aby pocieszyć nas obie, twoja dłoń trafiła na moją,  i tak pozostałyśmy, cierpiąc razem  cieleśnie, jakby całe cierpienie  było fizyczne, dotykałyśmy się tak w...

Czytaj post
Dwie Siostry, Jacqueline Kelly, Katarzyna Rosłan

Jacqueline Kelly, "Ewolucja według Calpurnii Tate"

Książka z gatunku motywujących, nawet jeżeli ma się lat 35.

Calpurnia Tate mieszka w Teksasie na przełomie wieków (XIX i XX), ma siedmiu braci, zamożnych rodziców - plantatorów bawełny, i dziadka, który cały ten biznes rozkręcił, ale obecnie żyje sobie na uboczu klanu, zainteresowany głównie pracą w przydomowym laboratorium. Wnuki raczej nie lgną do oschłego starca, jednak Calpurnia, niezbyt zainteresowana szykowaną dla niej rolą „południowej piękności”, znajduje z dziadkiem porozumienie na gruncie przyrodniczym. Senior rodu podsuwa jej dzieła Darwina (z którym niegdyś korespondował), uczy o...

Czytaj post
Jacek Podsiadło, WBPiCAK

Jacek Podsiadło, "Włos Bregueta"

Gdy w finale turnieju wielkoszlemowego Federer gra z Nadalem, wśród pań zmierzyły się siostry William, a w poezji najlepsze nowe tomy napisali Różycki, Świetlicki, Tkaczyszyn-Dycki i Podsiadło, to jednak nie do końca jestem przekonany, że mamy 2017 rok. A gdy do tego Podsiadło pierwszy wiersz w nowym tomie dedykuje Różyckiemu, to witamy w Opolu. Okazuje się, że pod opieką Wilq Superbohatera rozkwita miasto piekielnie zdolnych poetów.

Autor “Włosu Bregueta” za tenisowe porównanie pewnie by się nie obraził, bo w wierszu “Breakpoint” odkrywa przed nami, że był na turnieju tenisowym w...

Czytaj post
Znak, Agnieszka Sobolewska, Mark Frost

Mark Frost, "Sekrety Twin Peaks"

Pytano mnie, czy „Sekrety Twin Peaks” to gimmick promocyjny. Tak.

(koniec recenzji)

(no dobra)

Jest to na pewno ee, książka, ładnie wydana książka, jest w niej dużo ładnych zdjęć i stylizowanych dokumentów (ładnych). Natomiast Frost zajmuje się tym aspektem mitologii Twin Peaks, który mnie szczególnie nie kręcił. Czyli kosmici, rząd, Nowy Meksyk i transmisje z Alfa Centauri. I jeszcze Roswell, CIA, Plejady i Lemurianie (?). Dopiero ok. strony 157 (tak zanotowałam) pojawiają się postaci znane z serialu, ale to też jest jakby drugi sort: Ed, Nadine, mroczne azjatyckie interesy Andrew Packarda,...

Czytaj post
Agora, Tomasz Samojlik, Adam Wajrak

Tomasz Samojlik, Adam Wajrak, "Umarły las"

W pewnym mieście zaproszona byłam na wernisaż. No dobra, to była Warszawa i impreza „Niech żyje komiks!”, grudzień 2016. Na wejściu spotkałam redaktora Szota i kłębowisko podekscytowanych ludzi wokół strefy autografów. Kto tam podpisuje, Szocie? – rzekłam. Ach, nikt z naszych – odrzekł zapytany. – To Wajrak z Samojlikiem.

Przez następne dwie godziny obserwowałam ludzi składających dwóm autorom czołobitne dzięki, wlokących swoje zgrzane pociechy, by zobaczyły panów, którzy stworzyli „Umarły Las” i – w przypadku Tomasza Samojlika – dziesiątki innych komiksów o przyrodzie. Dzięki panom moje...

Czytaj post
Ośrodek Brama Grodzka, Ester Kreitman, Natalia Moskal, Monika Adamczyk-Grabowska

Ester Kreitman, "Rodowód"

Od razu przyznaję się, że fotografię podwędziłam ze strony wydawcy (Ośrodek Brama Grodzka – Teatr N.N.) – „Rodowód” jest piękny, a zdjęcia zrobione komórką w zimowym świetle jakoś nie potrafią tego pokazać (ciekawe czemu).

Nie wiem, czy znacie historię tej książki, więc w dwóch słowach: Ester Kreitman to siostra Isaaca Bashevisa Singera, modelowa niemalże „siostra Szekspira”. Wyrastająca ponad kobiece role swoich czasów, nazywana przez brata-noblistę „chasydem w spódnicy”, nierozumiana przez rodzinę, wyrzucająca podarte rękopisy przez okno pociągu, którym wyjeżdża z mężem do Berlina....

Czytaj post
Agora, Krytykapolityczna.pl, Michalina Wisłocka

„SZTUKA KOCHANIA” AKTUALNA? MOŻE I TAK, ALE TO NIE JEST DOBRA WIADOMOŚĆ

ARTYKUŁ UKAZAŁ SIĘ W SERWISIE KRYTYKAPOLITYCZNA.PL

Albo mój egzemplarz „Sztuki kochania” został zrobiony na podstawie jednej z legendarnych, pirackich kopii, albo osoby zaangażowane w produkcję i promocję filmu Sadowskiej inaczej widzą nowoczesność. Albo są po prostu lekko cyniczne i mówią nam to, co chcemy usłyszeć. Jak myślicie, która odpowiedź jest prawidłowa?

Film o Wisłockiej to „na pewno trudne zadanie dla scenarzystów, bo klimat tamtych czasów jest niezwykle złożony. Z jednej strony mamy oficjalną linię partii, która jest konserwatywna w sprawach seksu, ale jednocześnie dość...