Czytaj post
Linia, Dominika Cieśla-Szymańska, Nora R. Baskin

Nora R. Baskin, "Ruby po drugiej stronie"

Ponieważ obezwładnia mnie widok stosu „poważnych lektur” nadal sięgam wieczorami głównie po książki dla dzieci i młodzieży. Tutaj na przykład bardzo przyzwoita opowieść o dziewczynce, której matka siedzi w więzieniu za udział w napadzie z bronią w ręku zakończonym śmiercią niewinnego człowieka – i prędko nie wyjdzie. Nie wiem jeszcze, jak przekazać to delikatnie mojej córce, która zafascynowana okładką każdego popołudnia podaje mi „Ruby po drugiej stronie” i mówi dobrotliwie „Poczytaj sobie, a potem mi wszystko opowiesz”. Czemu nie, spróbuję jej wyjaśnić, że trudne jest życie samotnej,...

Czytaj post
Czarne, Marginesy, Barbara Gawryluk, Olga Szmidt, Krytykapolityczna.pl

KTO JEST KRÓLOWĄ LITERATURY DLA DZIECI, A KTO KOPCIUSZKIEM?

TEKST OPUBLIKOWANY W SERWISIE KRYTYKAPOLITYCZNA.PL

Pamiętacie Plastusia? A Jacka i Agatkę? Teraz możemy przeczytać biografie pisarek, które ich stworzyły.

Dwie literatki, których twórczość poświęcona jest tylko i wyłącznie najmłodszym, dwie biografie – Kownacka. Ta od Plastusia Olgi Szmidt i Wanda Chotomska. Nie mam nic do ukrycia Barbary Gawryluk. Jak to często bywa w przypadkach takich książek, metoda pisarska jest równie ciekawa co materia, której zostaje przyporządkowana.

 Łatwiejsze zadanie ma Barbara Gawryluk: Wanda Chotomska (rocznik 1929) żyje i może odpowiedzieć na pytania, wyjaśnić...

Czytaj post
Jerzy Kowalski-Glikman, Entliczek, Ben Newman, Dominic Walliman

Dominic Walliman, Ben Newman, "Atomowa przygoda profesora Astrokota"

„Atomową przygodę profesora Astrokota” wypatrzyłam z myślą o córce: ponieważ kocha koty miłością gwałtowną i surową (szczególnie, kiedy depczą po jej rysunkach) i ponieważ ma rodziców matematycznie przygłupich, więc byłoby dobrze, gdyby została naukowczynią, tak dla odmiany.

Dla czterolatki jest to książka za trudna, ale dla mnie, rocznik 1982, w sam raz, przyznaję ze wstydem. Doskonale jest przypomnieć sobie podstawy fizyki i uzupełnić wiedzę z chemii (czy wiecie jakie właściwości mają pierwiastki w prawej skrajnej kolumnie układu okresowego, a jakie z lewej strony? No właśnie!). A potem...

Czytaj post
Justyna Czechowska, Grażyna Wąsowicz-Ludvigsson, Agneta Pleijel, Świat Literacki, Karakter, wywiad, Krytykapolityczna.pl

WSZYSTKIE DZIECI SĄ NA SWÓJ SPOSÓB SAMOTNE [ROZMOWA Z AGNETĄ PLEIJEL]

WYWIAD UKAZAŁ SIĘ W SERWISIE KRYTYKAPOLITYCZNA.PL

Nawet jeżeli nie do końca zdają sobie z tego sprawę. Rozmowa z Agnetą Pleijel.

Olga Wróbel: Jeżeli zapytać w Polsce o szwedzką literaturę i dzieciństwo, od razu mamy w głowie Astrid Lindgren: dzieci z Bullerbyn, Braciszek i Karlsson, Pippi i jej tata-kapitan. Dzieciństwo w Szwecji jawi nam się więc jako szczęśliwe. To opisane w pani Wróżbie nie wpisuje się w ten obraz.

Próbowałam przywołać niektóre trudności, z którymi musiałam zmierzyć się jako dziewczynka. To jest opowieść o pęknięciu – kiedy małżeństwo rodziców nie jest szczęśliwe, dziecko...

Czytaj post
Dwie Siostry, Anna Castagnoli, Wioletta Gołębiewska, Carll Cneut

Anna Castagnoli, "Złota klatka" i Carll Cneut, "Ptaki do rysowania gryzmolenia i kolorowania"

Każda paczka z wydawnictwa Dwie Siostry napawa mnie w równej mierze radością, co niepokojem. Radością, bo wiem, że to będą Książki, przez wielkie „K”. Niepokojem, bo wiem, że trzeba będzie o nich napisać – o ile łatwo jest coś kreatywnie skrytykować, to jak można kreatywnie chwalić? Ile razy można bez uczucia déjà vu (déjà écrit?) rozwodzić się nad przepiękną szatą graficzną, dopracowaniem detali i treścią? Nie wiem, wy mi powiedzcie.

„Złota klatka” zachwyca przepiękną szatą graficzną, dopracowaniem detali (ręczne liternictwo Ewy Stiasny!) i treścią. Chociaż, jak dla mnie, treści mogłoby tam...

Czytaj post
Anna Morawiec, W podwórku

Anna Morawiec, "Szarlotka. Czyli co się robi, żeby nie robić tego, co powinno się robić"

W Konkursie Literackim Miasta Gdańska (edycja 2015) laur zwycięstwa przypadł tomikowi poezji Anny Morawiec, “Szarlotka czyli co się robi, żeby nie robić tego, co powinno się robić”. Na przedostatniej stronie książki znajdujemy spis poprzednich laureatów i laureatek, z którego wyczytać możemy informację, że dziewięciokrotnie nagrody nie przyznano. Nie znalazłem podczas lektury “Szarlotki…” żadnego uzasadnienia dla odejścia od tej jakże uczciwej tradycji.

Koncept polega na tym, że podmiot liryczny w kilkunastu wierszach opowiada na zadany w tytule tomu temat. Zatem, żeby nie robić tego, co...

Czytaj post
buforowanie

Bardzo niechętne BUFOROWANIE

A teraz bardzo niechętne BUFOROWANIE opowiadania nadesłanego na naszą Kurzojadową skrzynię pocztową.

"– Masz dzisiaj czas, kochanie? – zapytał mnie przy śniadaniu – chciałbym, żebyśmy razem pojawili się na balu charytatywnym. Mówiłem ci o nim wczoraj. Burmistrz stanął na wysokości zadania.- Uśmiechnął się w moim kierunku i pogłaskał obrus. Nigdy tego nie robił."

W tej samej sekundzie wraz z redaktorą Wróbel opluliśmy monitory.

POGŁASKAŁ  OBRUS.  Nigdy tego nie  robił

NIGDY.

Czytaj post
Wydawnictwo MG, Agata Tuszyńska, Lońcia

Agata Tuszyńska, Loncia, "Jamnikarium"

Dzisiaj o książce kuriozalnej, godnej celebrytki, a nie ważnej postaci polskiej literatury. Agata Tuszyńska to pisarka nierówna, obok świetnych i wzbudzających kontrowersje biografii Singera, Krzywickiej, Tyrmandów czy Wiery Gran, napisała wciągającą “Rodzinną historię lęku”, pretensjonalne “Ćwiczenia z utraty” i odrobinę kuriozalną “Narzeczoną Schulza”. Oceniam, bo przeczytałem każdą jej książkę i niestety zauważam, że autorka śmiało kroczy ku literackiemu piekłu, które wypełnione jest banałem, wtórnością i śmiesznością. “Jamnikarium” czyta się jak list motywacyjny do pracy w tymże..

Książk...

Czytaj post
Entliczek, Paweł Łapiński, Astrid Desbordes, Pauline Martin

Astrid Desbordes, Pauline Martin, "Miłość"

“Powiedz, mamo, czy będziesz mnie kochać całe życie?”

Pytanie Archibalda, bohatera książeczki "Miłość", to jedno z fundamentalnych dziecięcych pytań, które zadawałem chyba tysiące razy, zwłaszcza że dzieckiem byłem z małym poczuciem własnej wartości, co zgotowali mi dorośli w najwcześniejszym okresie mojego rozwoju. Moja mama dzielnie odpowiadała, że kocha, ale z pewnością fajnie by było razem przeczytać książkę, która kwestię miłości matczynej omówi w formie bardziej rozbudowanej.

W "Miłości" Astrid Desbordes (tekst) i Pauline Martin (ilustracje) mama opowiada o tym, że kocha Archibalda...