Dowody Na Istnienie, Mariusz Szczygieł

КОНЕЦ ПРОЕКТА «ПРАВДА». МАРИУШ ЩИГЕЛ CДАЕТСЯ ЧИТАТЕЛЯМ

Мариуш Щигел (1966) — журналист, репортер, «нерадивый» чехофил. Издатель, владелец кафе-клуба и частного дома культуры. В конце 1990-х ведущий популярного телешоу «Обо всем на свете» на канале «Польсат». Педагог, любитель репортажа, его пропагандист и преподаватель. Обладатель множества литературных премий. Его книги переведены на все крупные европейские языки. Русскому читателю известен по сборнику репортажей «Готтленд» ( М.: Новое литературное обозрение, 2009, пер. П. Козеренко). 

Текст Войцеха Шота вышел в журнале «Książki. Magazyn do czytania» в ноябре 2018 года.

 

Czytaj post
Austeria, Katka Mazurczak, Nili Amit

Nili Amit, "A miałam być księżniczką z bajki..."

Dość kuriozalna książka. Autorka jest opisana na skrzydełku jako specjalistka od izraelskiej kultury i tożsamości, wykładowczyni uniwersytecka, dzieląca czas między Warszawę a Tel Awiw, współpracownica powstającego dopiero Muzeum Historii Żydów Polskich Polin (wydanie z 2009 roku). "A miałam być księżniczką z bajki..." to jej autobiograficzna, pierwszoosobowa opowieść o dzieciństwie spędzonym w Polsce i wyjeździe do Izraela pod koniec lat pięćdziesiątych - rodzice, jedyni członkowie swoich rodzin, którzy przeżyli Zagładę, ideowi komuniści, decydują, że w kibucu będzie im najlepiej. Nili...

Czytaj post
Czarne, Stanisław Łubieński, Instytut Książki

Instyutksiazki.pl - Stanisław Łubieński: Słabo sobie radzę z literaturą, która stawia opór

Czyli kiedy czytasz, to ze względów praktycznych, nie z eskapistycznej potrzeby, żeby się odciąć od tzw. codzienności?

Eskapistyczną potrzebę rozwiązuję tym, że wsiadam w autobus, jadę nad Wisłę i chodzę tam przez pięć godzin, a potem mogę tylko spać, bo jestem tak zmęczony. Widzę, że jak nie czytam, to tępieję, tracę ostrość formułowania myśli, jakąś precyzję słowa. Nie wiem, czy są tacy samorodni pisarze, co żywią się tylko swoją literaturą, dobrze jest jednak popatrzeć, jak inni kombinują ze słowami. W sumie najwięcej czytam tygodników i artykułów naukowych z internetu.

W cyklu Nocny Stolik moja rozmowa ze Stanisławem Łubieńskim.

Czytaj post
Agora, patronaty, Bernard MacLaverty, Jarek Wastermark

Instagram #689

Jest już nasz kolejny wspaniały patronat, z którego jesteśmy dumni! "Przed końcem zimy" to opowieść melancholijna, delikatna, zmysłowa i to nie jest kiczowato-tkliwe, a po prostu życiowe. Agora wydała, Jarek Westermark przełożyl a my patronujemy. #kurzojady #bernardmaclaverty #agora #jarekwestermark #kurzojadypatronują

Post udostępniony przez Kurzojady (@kurzojady_insta) Lut 19, 2019 o 9:30 PST

Czytaj post
Wojciech Bonowicz, Muzeum Etnograficzne im. Seweryna Udzieli w Krakowie

Wojciech Bonowicz, "Sto lat. Księga życzeń"

Dzisiaj trochę inna opowieść. W 1914 roku w Kuźnicach Świdnickich każdy mógł dopingować swoich. Katolicy zaczęli stawiać kościół, w stylu neogotyckim, blisko głównej drogi. Zaledwie dwieście, może trzysta metrów za nim, odrobinę na lewo, w tym samym czasie ewangelicy zaczęli budowę świątynię. Dzisiaj nie ma po niej śladu, choć jeszcze można go odczytać z układu pól. Szachulcowy (czyli z drewnianym szkieletem wypełnionym gliną i wypełnieniami jak trociny) kościół został zburzony pięćdziesiąt siedem lat później. Gdy nastała tu Polska, nie było już niemieckich ewangelików, którzy...

Czytaj post
W.A.B, Joanna Rudniańska

Joanna Rudniańska, "Sny o Hiroszimie"

Hasło na okładce “thriller psychoanalityczny” odrzucało i gdyby nie fakt, że potrzebowałem w piątek jakiejkolwiek powieści, a ta była najbliżej, pewnie do Rudniańskiej bym nie zajrzał. A wiele bym na tym stracił. Jest to bowiem doskonała proza gatunkowa, w której autorce udało się pomieścić nie tylko niepokojącą opowieść o losach głównej bohaterki, ale też szerszą refleksję o strachu, który jest historycznie dziedziczony, o historii, która się powtarza i reaktualizuje i o nas, którzy żyją od jednej katastrofy, do drugiej. O tym, że życie to jedna wielka katastrofa.

Bibi jest...

Słowo/obraz terytoria, Jules Champfleury, Krystyna Belaid, Dzień Kota

Champfleury, "Koty"

Champfleury pisze, że koty zniknęły z francuskiego herbu po upadku I Republiki Francuskiej. Musiały ustąpić miejsca czapce frygijskiej, rózdze liktorskiej i pice. Koty stały się zaś symbolem wiarolomstwa i hipokryzji. Jedno zwierze a każda epoka widzi w nim kogoś innego. W Dzień Kota mam dla was tego dostojnego kociaka, który tu jeszcze jest symbolem niezależności i wolności. A "Koty" Champfleurego w tłumaczeniu Krystyny Belaid to książka tak wspaniała, że nawet psiarz zaczyna wzdychać do tych puszystych kuleczek. Miłego Dnia Kota.

Czytaj post
W.A.B, Joanna Rudniańska

Instagram #687

Ale to mnie zaskoczyło! "Thriller psychoanalityczny" to dla mnie ostrzeżenie, by nie tykać. A tu TAKA literatura! Gatunkowo świetne, język, akcja, sensy, warstwy i thriller. Piszę o "Snach o Hiroszimie" na poniedziałek, ale już wiedźcie, że bardzo warto. #snyohiroszimie #kurzojady #joannarudniańska #wab

Post udostępniony przez Kurzojady (@kurzojady_insta) Lut 16, 2019 o 6:46 PST